ελληνικά

ΕΝΥΔΡΙΔΕΣ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ – Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΣΟΥΣΟΥΠ

Share

Το Ανξαριανό τοπίο φαινόταν ειρηνικό. Οι λόφοι ήταν σπαρμένοι με καταπράσινους δρυς και πεύκους που γίνονταν ένα με το ανοιχτό καφέ χρώμα των γύρο λασπότοπων. Τα πανύψηλα δέντρα στέκονταν γερά ενώ το δροσερό αεράκι έπαιζε με τα ασημοπράσινα φύλλα τους.

Από μακρυά, ένας μοναχικός σκίουρος περιδιάβαζε. Ο τρόπος που περπατούσε μαρτυρούσε τον ευγενή χαρακτήρα του. Άλλοι σκίουροι, που τον συναντούσαν στο δρόμο τους, συνδιάλλασσαν ευχάριστες κουβέντες μαζί του και φιλούσαν το χέρι του, το οποίο αυτός πρόσφερε με χάρη αφού υποκλινόταν. Η υπόκλιση του ήταν σημαντική, γιατί πληροφορούσε τους απλούς σκίουρους ότι και αυτός ήταν ταπεινός υπηρέτης του Δέντρου της ζωης.

Ο μακρύς περίπατος είχε φθάσει στο τέλος του, και ο γέροντας σκίουρος βρισκόταν τώρα μπροστά από ένα θεοσκότεινο σπήλαιο. Πήρε μερικές γρήγορες αναπνοές, και σκούπισε τον ιδρώτα από την γούνα από το μέτωπο του πριν να μπει μέσα. Δεν υπήρχε ειρήνη ή ησυχία σε αυτή την υπόγεια κρύπτη. Οι φωνές και τα τσιρίγματα των βασανιζόμενων γέμιζαν τον Ανξάρα με δύναμη και πείσμα.

«ΡΟΟΟΟΟΟΟ! Είσαι απάνθρωπος! Ξέρεις ότι είμαι αθώος!»

Η φωνή του Σούσουπ ήταν όπως να φυσάς αέρα από χίλια καλαμάκια την ίδια ώρα. Ο Ανξάρα χαμογέλασε «Πήρες από το Δέντρο της ζωής. Μόνο οι σκίουροι μπορούν να λάβουν τροφή από το Δέντρο αυτό σιχαμερή ενυδρίδα.»

«ΡΑΑΑΑΑΑΑ! Είσαι ψεύτης, μανιακός και εγωιστής!» Ο Σούσουπ τρανταζόταν βίαια προσπαθώντας να ελευθερωθεί από τις αλυσίδες του. Ο φρουρός του έδωσε μια γροθιά στο στομάχι και έδυσε το ράμφος του με σχοινί.

«Πατέρα Ανξάρα… με συγχωρείται αλλά αυτός δεν είναι ενυδρίδα, είναι πλατύπους.»

«Γούρντοκ, είσαι κουτάβι και δεν καταλαβαίνεις. Μεγάλωσε με τις ενυδρίδες, οι ενυδρίδες του δίνουν καταφύγιο και φέρει τα σήματα των ενυδρίδων… θέλω να εκτελεστεί μπροστά από τις ενυδρίδες!»

Ο Ανξάρα κοίταξε τον Σούσουπ με αηδία και απομακρύνθηκε.

«Οι δημόσιες εκτελέσεις έχουν πλάκα» μουρμούρισε ο Γούρντοκ.

Συνεχίζεται…

banner_gr

 [English]

You might also like:

Comments Closed